محبت را چه دانی واژه ای پاک

که در معنی آن وا مانده افلاک

محبت را چه دانی که غریب است

چو من دربه در یاری نجیب  است

محبت در درونم ریشه کرده

غم تو این دلم را بیشه کرده

محبت در درونم کرده ریشه

 غمت بر ریشه من همچو تیشه

محبت در درونم کرده لانه

 زده هر شاخه اش صدها جوانه

به سینه عطر گلها کرده غوغا

 چه غوغایی درونم گشته برپا

بیایید تا گلی کم خار باشیم

 محبت را کمی بهتر شناسیم

سر کوه بلند فریاد کرد ند

 سز بی پیکرش بر دار کردند

ستم را بارها تکرار کردند

 زدندو لانه را آوار کردند

امیدم بر سر شاخه نشسته 

 ولی افسوس که آن شاخه شکسته